Codzienność w Gode to mieszanka słońca, kurzu, dziecięcej energii i miliona drobnych spraw do ogarnięcia
Każdy dzień potrafi zaskoczyć, plan planem, a życie i tak pisze tu własny scenariusz. A między tym wszystkim jest mnóstwo spotkań, śmiechu, prostoty i dobra, które naprawdę daje siłę.
Niedziela w Misji Nadziei to nie tylko wspólna modlitwa, ale też wspólne przygotowywanie obiadu 
Dziś od rana krzątanina w kuchni i radosne oczekiwanie na przyjazd o. Angelo. Na szczęście dotarł szczęśliwie, odprawił Mszę Świętą, a potem mogliśmy razem usiąść do niedzielnego stołu 
Nasza wspólnota w Misji Nadziei w Gode coraz bardziej się rozrasta — sama wspólnota liczy już 21 osób, a razem z s. Anną, ze mną i o. Angelo było nas dziś przy stole aż 24 
Taki zwyczajny, a jednocześnie bardzo piękny niedzielny czas bycia razem.
Ostatnie dni były bardzo pracowite dla każdego z nas. Szczególnie dla 12 dzieci, które oprócz zajęć w naszej szkole uczęszczają także do szkoły państwowej, aby móc otrzymać oficjalne świadectwo. Nasza szkoła w Misji Nadziei daje im wiedzę, rozwój i codzienną troskę, ale formalnie pozostaje szkołą nieoficjalną, dlatego ta dodatkowa nauka w szkole państwowej jest dla nich ogromną szansą, ale też niemałym wysiłkiem.
To, że ta dwunastka może chodzić również do szkoły państwowej, jest możliwe dzięki darczyńcom z Zagórowa, którzy zaadoptowali edukację naszych dzieci — każdy z nich wspiera jedno konkretne dziecko. Z kolei w Misji Nadziei dzieci uczą się na co dzień z książek wydrukowanych przez UAM w Poznaniu, które są dla nich wielką pomocą w zdobywaniu wiedzy i codziennej nauce. Dzięki temu wszystkiemu mają szansę nie tylko rozwijać się w naszej misji, ale także otrzymać oficjalne świadectwo i budować swoją przyszłość.
Patrząc dziś na ich codzienny trud, obowiązki i zaangażowanie, mamy w sercu ogromny podziw i wdzięczność — zarówno za wytrwałość dzieci, jak i za dobro ludzi, którzy postanowili stać się częścią ich drogi 
